พิมพ์ปางซ่อนหา เป็นอีกหนึ่งพิมพ์ที่นิยม ของนิยมก็ต้องมีของเลียนแบบออกมามากมาย ซึ่งจะเป็นเนื้อทองแดงผสม(โลหะผสม) ใช้หลักการเดิม ที่ไม่มีใครก็ทำเลียนแบบได้ พระกว่าร้อยปีใครก็เกิดไม่ทัน ไม่ต้องให้ใครมากำหนดเก๊/แท้ ใช้"หลักการ"เป็นตัวกำหนด ใช้ความสมเหตุสมผลในการพิจารณา ถ้าเป็นพระแท้หลักการ6-7ข้อนี้จะผ่านง่ายๆ(มีเพื่อนสมาชิกแจ้งมาก็ผ่านกันหลายสิบคน) หากเก๊ ข้อหรือสองข้อก็จะติดขัดแล้ว พระแท้ต้องไม่ได้มีคนเดียว คนอื่นก็ต้องมีเหมือนกัน และจะมีกันเพิ่มขึ้น จะได้ไม่ได้เป็น"พระแท้ที่ถูกลืม"
จะสรุปแบบสั้นๆ เคยอธิบายไว้หลายตอนแล้ว หากไม่เข้าใจ ลองย้อนกลับไปอ่านนะครับ
1)ห้ามมีคราบสีเขียวๆติดอยู่ที่ผิวหรือตามซอก
2)มีน้ำหนักที่"หนัก"คล้ายทองคำ ผมวัดขนาดและชั่งน้ำหนัก กว้าง×สูง×หนา=1.9×3.1×0.6cm หนัก20.92gเมื่อได้ขนาดใกล้เคียงกันแล้ว มีน้ำหนักมากกว่าที่กำหนด..ผ่าน ถ้าอยู่ระหว่าง18.8-20.9g..ผ่าน ถ้าต่ำกว่า18.8g..ไม่ผ่าน
3)เช็คค่าทองแดงต้องอย่างน้อย95%
4)หาจุดกระเทาะดู"เนื้อใน"ต้องเป็นสีเงินยวง(สีเงินวาวๆ)มีเปลือกหุ้มเนื้อในไว้
5)ตามซอก,พื้นผิว ต้องมีคราบดำๆแดงๆที่เรียกว่า"ขี้เมฆสิทธิ์"
6)"สี"จะต้องเป็นสีเหลือบๆเขียว เหลืองแดง ซึ่งเป็นสีของเปลือกหุ้ม ขึ้นกับ"แสง"กลางวัน/กลางคืน สีต่างกัน ผิวเป็นมันไม่ด้าน
7)"ความเปราะ"แต่ละองค์เปราะไม่เท่ากัน หากทำหล่น..บางองค์แตก บางองค์บิ่น แต่ถ้าเป็นเนื้อทองแดงจริง หล่นยังไงก็ไม่ระคายผิว
ถ้าของแท้จะผ่านครบทั้ง7ข้อแบบสบายๆ ของเลียนแบบเป็นเนื้อโลหะผสม ทำได้แค่สี(นิยมทำออกสีเขียวๆ)สีไม่มีเหลือบ จะไม่สามารถผ่านหลักการนี้ได้ครบ ทำให้แยกพระเนื้อโลหะผสม ออกไปได้ง่ายๆ เวลาผ่านไป ความจริงก็ค่อยๆปรากฎออกมาเรื่อยๆ "ความจริงปิดกันไม่ได้"หรอกครับ